
İş yerinde, okulda, aile arasında yaşadığın ve taşımak zorunda hissettiğin duygular belki de kucaklanmayı bekliyordur.
İş yeri mobbingi, daha çocukken yaşadığımız zorbalığın (okulda, ailede vb.) bir alt başlığı aslında.
Okulda farkına varamadığımız, bastırılmış duygu, düşünce ve davranışları yetişkinlik hayatımızda iş yerlerinde de tekrar tekrar yaşıyoruz.
Fark etmek önemlidir. Çok önemlidir. Çünkü;
Fark ettiğin örüntüde kendini yaşadıkların için suçlamayı bırakırsın. Değersiz ve küçük hissetmekten alıkoyarsın kendini. Düşünsene bu yaşadığın duyguların hepsini kabul ettiğini. Ne hissettirildiyse ben oyum dediğini. Sana ait olmayan onlarca hissin en büyük sahipçisi olduğunu.. Orası sana yara açar.
Kafka’nın Dönüşüm kitabında bu duygular zemini vardır:
Aslında büyüyen, hocaman bir hamam böceğine dönüşen ben değil göz ardı etmeye çalıştığım duygularımdı. Yaşamım ve anlamı yok olurken, bastırdığım tüm hayal kırıklıkları beni ele geçirdi ve devasa bir böcek oldu.. (Kitapta kahraman böceğe dönüşür.)
Bilinçli ya da bilinçsiz seni değersizleştiren ne varsa kabul edip yok saymak onları yok etmez, aksine büyürler ve hiç ummadığın bir yerlerde kapını çalmak için (depresyonla, anksiyeteyle, intihar düşüncesiyle, sosyal fobiyle, okb ile) sıra beklerler.
Fark et ve YAŞADIĞIN DUYGULARI KUCAKLA. Acı veren anılar iyileşmek için de ısrarcıdır aslında, kimse için değil, KENDİN İÇİN..